Pod psem

Absurd życia w byłych państwach tzw. demokracji ludowej to wdzięczny temat do opisywania i literatura czeska wydaje się być pełna tej tematyki. Albo tylko mi się tak wydaje, bo powieści Kundery robią na mnie wielkie wrażenie i dzięki nim wiem, że czeski intelektualista między 1968 a 1990 rokiem na pewno robił jako palacz, portier albo bileter w kinie. Tak też jest w „Cudownych latach pod psem” Michala Viewegh, bardzo udanej, wydaje się, że autobiograficznej, powieści o pisaniu autobiograficznej powieści i o Kvidzie, rocznik 1962. I tylko, po wcześniejszej lekturze „Powieści dla kobiet”, obawiam się, że to jedyna taka dobra, lekka i pełna humoru produkcja…

Reklamy

Skomentuj

Proszę zalogować się jedną z tych metod aby dodawać swoje komentarze:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s